به نام خلق کننده زیبایی ها
قبل از هر چیز باید بگم سلام.
خب اولین پست من قرار نیست انگیزشی،روانشناسی،هنر یا هر چیز دیگه ای باشه.میخوام توضیح بدم که چرا اومدم اینجا،بلاگیکس و وبلاگ باز کردم و حالا هم دارم پست میذارم!
راستش من نویسنده خوبی نیستم ولی گاهی دستم به قلم میره و خط خطی میکنم؛خودم و احساساتم رو رو برگه خالی میکنم و اینطوری خالی میشم،شایدم آروم!
قلم دیگه به اختیار من نیست و محو هنر نمایی خودش روی کاغذ میشه و کاغذ رو به بازیچه میگیره.
وبلاگ من قرار نیست پر از روزانه های من باشه؛قراره پر از حرف دل باشه.باخودم به خدا و اگر قابل بدونید با شما.
اگر در این بین لحظه ای دلتون خواست که با دل من هم مسیر بشیم؛کنارم بمونین.☺️
گرچه باغ من از درخت تهی است
در سرم فکر کاشتن دارم
عشق را ، شعر را ، مکاشفه را
همه را از نداشتن ، دارم